Geschiedenis Asscher gebouw
Het Asschergebouw werd in 1907 als diamantslijperij Asscher gebouwd door Gerrit van Arkel (1858-1919), tevens ontwerper van de vroegere Diamantbeurs op het Weesperplein. Het kasteelachtige gebouw laat de invloed van de art nouveau en Berlage zien. De diamantslijperij valt op door de vele ramen en de kantelen op het dak waardoor het gebouw wel iets heeft van een kasteel of een middeleeuwse kerk. Op het dakterras hadden de arbeiders een schitterend uitzicht over de stad. Het middeleeuwse karakter van het ontwerp is mogelijk een verwijzing naar de middeleeuwse samenleving waarin ambachten een belangrijke plaats hadden.
Het gebouw herinnert aan de omvangrijke Joodse diamantindustrie voor de Tweede Wereld-oorlog. De Koninklijke Asscher Diamant Maatschappij, opgericht in 1854, had begin 20e eeuw een internationale reputatie. Op het hoogtepunt van de Amsterdamse diamantindustrie waren in het Asscher gebouw ruim 300 werknemers in dienst. In dit gebouw is in 1908 de Cullinan, de grootste ruwe diamant ter wereld gespleten en geslepen. Deze is nu verwerkt in de kroonjuwelen van het Engelse koningshuis.
De diamantslijperij was dermate beroemd dat de straten van de stadsuitbreiding die daar later tot stand kwam namen van edelstenen kregen, de Diamantbuurt. In deze buurt met welsprekende straatnamen als Diamant-, Saffier- en Smaragdstraat, woonden de arbeiders van de fabriek.
Later is het Asscher gebouw enige jaren in gebruik genomen door Philips. Ook was enige tijd hier het Instituut voor Nijverheid en Techniek (NINT) gevestigd, maar met de opening van het Science Centre in het Oosterdok (nu NEMO) moest het sluiten en werd het in gebruik genomen door het Gemeentearchief.
